تاريخ انتشار: 30 آذر 1395 ساعت 18:51

شعر طنزی از مصطفی مشایخی

شب یلدا

شب یلداست و ما یکسره‌تر در گوشی

ظاهرا دورِ هم اما دل و سر در گوشی

این طرف، پوپک و پروانه بپَر در تبلت

آن طرف، میثم و مسعود دَمر در گوشی

پارمیدای بلا برده، به کل نیست شده

رفته با دست و سر و پا و کمر در گوشی

خان عمو باقلوا در لپ و چایی در دست

بین هر جرعه، پیِ کسب خبر در گوشی

خاله مشغول «کِلَش»بازی و ایرج، پسرش

گرم چت با رز و رعنا و سحر در گوشی

پوریا باز هم عاشق شده، شاید امشب

چشمش افتاده به یک قرصِ قمر در گوشی

عشقِ بی‌بی‌صنما، دیدن یک "دابسمَش" است

هیچ‌جا راحت و خوش نیست مگر در گوشی

زهره در جمع چه جوک‌های بدی می‌خواند

کاش می‌رفت کمی مثل بشر در گوشی

بچه با سر وسط دیگ خورشت افتاده

مادرش دست به لپ‌تاپ و پدر در گوشی

عمه، ادمین گروپ است از این رو باید

مثل هر شب بخورد خون جگر در گوشی

دو نفر تازه به این دورهمی پیوستند

نه سلامی، سخنی؛ هر دو نفر در گوشی

روزگاری شب یلدا متَلی، فالی داشت

کی کسی بود چنین از دمِ در، در گوشی

بدتر از چالش مانکن شده مهمانی‌ها

همگی بی‌حرکت، محو نظر در گوشی


نظر بگذارید

نام و نام خانوادگی:
پست الکترونیکی (email):
وب سایت:
* متن نظر: