تاريخ انتشار: 26 مرداد 1391 ساعت 15:11

امکان‌ها و محدودیت‌های طنز کودکانه

فراخوان مقاله و نقد ویژه برای پژوهشنامه ادبیات کودک و نوجوان

 


 

امکانات و محدودیت‌های طنز کودکانه

 


تجربه نشان داده است که کودکان از "طنز" استقبال می کنند و بسیاری از کتاب هایی که در ایران به بازچاپ های متعدد رسیده اند، از عنصر طنز بهره برده اند. از قصه‌های مجید گرفته تا مجموعه داستان‌های شخصیت محور خارجی مانند نیکلا کوچولو، جودی دمدمی، مانولیتو و ....که در ایران با استقبال بچه‌ها رو‌به‌رو شده‌اند، همه رگه‌هایی از طنز داشته‌اند.
در ایران نیز اگرچه در سال‌های اخیر کوشش‌هایی برای نوشتن کتاب‌های طنز صورت گرفته، اما به نظر می رسد خلق طنز کودکانه با دشواری‌هایی روبه‌روست. فارغ از داوری کیفی درباره‌ی آثار، شمار اندکی کتاب طنز برای کودکان منتشر می‌شود. در داستان‌ها و رمان‌های کودکانه نیز از عنصر طنز کم‌تر بهره گرفته می‌شود. فضای داستان‌ها و رمان‌ها به گواه پژوهش‌های علمی ، فضایی جدی و اغلب عبوس است.
به رغم علاقه‌ی کودکان به طنز، ادبیات کودک و نوجوان ایران به طنز بی اعتناست و آثاری که به نام طنز منتشر می‌شوند، اغلب نمی‌توانند با کودکان ارتباط برقرار کنند. در کنار این پدیده، در سال‌های اخیر موجی در مطبوعات کودک و نوجوان برخاسته و آن هم لطیفه نویسی است. با این که از سالیان دور، در مطبوعات کودک و نوجوان، فضایی به لطیفه اختصاص می‌یافت، اما در سال‌های اخیر نویسندگان اسم و رسم دار، تلاش کرده‌اند، لطیفه‌هایی نقل و حتی تالیف کنند . به نظر می‌رسد که این موج، پاسخی است به علاقه‌ی مخاطبان ایرانی به طنز؛ اما آیا لطیفه می‌تواند جای خالی ادبیات طنز را پر کند و اصلا آیا لطیفه را می توان جزو ادبیات به حساب آورد؟
این تنها پرسش درباره‌ی طنز کودکانه نیست. می‌توان پرسید: طنز کودکانه چه تفاوت‌هایی با طنز بزرگسالانه دارد؟ مخاطب کودک چه امکان‌ها و محدودیت‌هایی را به طنز تحمیل می‌کند؟ و بسیاری پرسش‌های دیگر.
چنین پرسش‌هایی باعث شد که این شماره از پژوهشنامه را به موضوع «امکان‌ها و محدودیت‌های طنز کودکانه» اختصاص دهیم.
پژوهشگران، نویسندگان و صاحب نظران را می‌خوانیم تا با ارائه‌ی مقاله‌های تألیفی و ترجمه‌ای ما را در بهبود کیفی این شماره یاری دهند. ممنون می‌شویم اگر این فراخوان را برای دوستان و همکارانتان هم ارسال فرمایید.

 محورهای پیشنهادی مقاله‌ها:

  • + ویژگی‌های طنز کودکانه
  • + تاثیر مخاطب کودک بر طنز
  • + چرا طنز در داستان‌ها و رمان‌های ایرانی کاربرد زیادی ندارد؟
  • + تاثیر شرایط اجتماعی بر شکل گیری طنزکودکانه
  • + تفاوت‌های طنز برای کودکان و طنز برای نوجوانان
  • + بررسی موردی آثار پرطرفدار طنز
  • + بررسی تطبیقی کتاب‌های کودک و نوجوان ایرانی و غیر ایرانی از زاویه‌ی موضوع اصلی
  • + بررسی وضعیت طنز‌نویسی برای کودکان و نوجوانان در ایران/ جهان
  • + سیر طنز نویسی برای کودکان
  • + لطیفه و طنز؛ شباهت‌ها و تفاوت‌ها
  • + طنز و تصویرگری
  • + شخصیت‌ها در آثار طنز


شیوه‌نامه‌ی تدوین و ارایه‌ی مقاله
1. مطالب باید در نرم افزار ورد تایپ و به یکی از سه طریق پست، تحویل حضوری و یا ایمیل به دفتر فصلنامه ارسال شوند. اگر از مقاله، نسخه‌ی کاغذی ارایه شود، باید سی. دی. مطلب هم همراهش باشد. نسخه‌ی کاغذی باید در اندازه‌ی معمولی (A4) و سطرهایش با فاصله‌های مناسب و استاندارد و قلمی با فونت 14 باشد.
نشانی پستی فصلنامه: تهران، خیابان انقلاب، خیابان12 فروردین، خیابان شهید نظری (غربی) کوچه‌ی جاوید یکم، شماره‌ی 2 طبقه‌ی 3 (موسسه‌‌ی نشر افق)
صندوق پستی 1787- 1315 - پژوهشنامه‌ ادبیات کودک و نوجوان
نشانی الکترونیک:
Pazhuheshnameh.a.k@gmail.com

آخرین مهلت برای رساندن مقاله به دفتر یا ایمیل پژوهشنامه: 30 شهریور 1391


2. حجم مقاله‌ها نباید بیشتر از 4000 کلمه باشد.
3. مطالب ارسالی نباید پیش‌‌تر در جایی منتشر شده باشند. هم‌ چنین مسئولیت صحت استنادها و منابع به عهده‌ی مولف/ مولفان است.
4. کلیه‌ی مطالب بررسی خواهند شد و پژوهشنامه در پذیرش و یا رد مطالب و هم‌چنین کوتاه کردن مطالب تصویبی آزاد است.
5. مطالب ارسالی بازگردانده نخواهند شد.
6. بابت مقاله‌های تصویب شده، پس از چاپ، حق‌التألیف یا حق‌الترجمه پرداخت می‌شود.
7. مطالب باید بافتی منسجم، مستدل و مستند داشته و با لحنی مناسب و به دور از جدال و بحث‌های شخصی و حاشیه‌ای، دیدگاه‎ها را مطرح و یا نقد کنند.
8. تیترهای اصلی با حروف سیاه، تیترهای فرعی با اعداد و تیترهای فرعی‌تر با الف و ب و ج مشخص شوند.
9. یادداشت‌های تکمیلی که وجودشان در متن ضروری نیست و هم‌چنین معادل‌های خارجی اسم‌ افراد و مکان‌های خاص، با آوردن شماره در متن، به پایان مقاله و بخش پی نوشت منتقل شوند.
10. شکل ارجاع به منابع چنین است که در متن، پس از نقل قول (مستقیم یا غیر مستقیم)، این اطلاعات آورده می‌شوند:
داخل پرانتز ابتدا نام خانوادگی مولف، سپس گیومه، سپس سال انتشار منبع، سپس دو نقطه و بعد از آن در صورت ضرورت شماره‌ی صفحه. به عنوان مثال:
(احمدی، 1390: 24)
در پایان مقاله و پس از بخش «پی‌نوشت»، بخش دیگری با عنوان «منابع» آورده می‌شود که شامل نشانی کامل کلیه‌ی منابع، به ترتیب حروف الفبا و به ترتیب ذیل است:
الف. کتاب
نام خانوادگی مولف/ مولفان، نام کوچک مولف/ مولفان (تاریخ انتشار)، عنوان کتاب (با حروف مایل یا ایتالیک)، نام و نام خانوادگی مترجم/ مترجمان (در کتاب‌های ترجمه‌ای) شهر محل انتشار، ناشر، نوبت چاپ
ب. مجله
نام خانوادگی مولف/ مولفان، نام کوچک مولف/ مولفان (تاریخ انتشار)، عنوان مقاله (در گیومه)، نام و نام خانوادگی مترجم/ مترجمان (در مقاله‌های ترجمه‌ای) نام مجله (با حروف مایل یا ایتالیک)، سال انتشار، شماره، صفحه‌های شروع و پایان مقاله
11. منبع چاپ مقاله‌های ترجمه‌ای در متن اصلی از سوی مترجم قید شود.
12. صاحبان مقاله‌های تالیفی و ترجمه‌ای، شماره‌ی تلفن و ای میل خود را در ابتدا یا انتهای مقاله قید کنند.
13. هرگونه سپاسگزاری درپایان قبل از پی‌نوشت آورده شود.


نظر بگذارید

نام و نام خانوادگی:
پست الکترونیکی (email):
وب سایت:
* متن نظر: