تاريخ انتشار: 21 شهریور 1391 ساعت 13:42

آنچه در پنجاه و هشتمین دگرخند گذشت؛

مرعشی: خوشبختانه «باقی قضایا» یک اثر طنز است!

 

به گزارش خبرنگار دفتر طنز، پنجاه و هشتمین نشست نقد و بررسی کتابهای منتشر شده در حوزه  طنز «دگرخند» عصر دیروز با حضور عبدالله مقدمی نویسنده «باقی قضایا» و مسعود مرعشی، نویسنده و منتقد در تالار شماره دو اندیشه حوزه هنری برگزار شد.

مسعود مرعشی در ابتدای نشست در نقد باقی قضایا گفت: کتاب مقدمه ندارد و به نظر می‌رسد با عجله آثار برای چاپ جمع آوری شده است. مخاطب می‌داند با کتاب طنزی رو به رو است اما تا کتاب را نخواند متوجه نمی‌شود با چه نوع قالبی و محتوایی رو به روست.

وی همچنین به تاریخ نداشتن مطالبی که قبلا در نشریات کار شده هم اشاره کرد و گفت: زمان، در فهم برخی مطالبی که دارای تاریخ انقضا هستند بسیار تاثیرگذار است و وجود ارجاعات در کتاب به ما کمک شایانی در فهم مطلب می‌کند چراکه یک شوخی ممکن است در زمان حال جالب باشد اما با گذر زمان از میزان جذابیت آن کاسته شود.

مرعشی در ادامه صحبت‌های خود، نثر یکدست کتاب را از نقاط قوت آن برشمرد و افزود: مهم ترین نکته این کتاب این است که با اثری طنز مواجه هستیم چراکه دیده می‌شود در برخی آثار بر خلاف عنوان طنزی که دارند با محتوایی هزل، هجو و یا فکاهه مواجه می‌شویم اما این کتاب خوشبختانه طنز است.
وی ادامه داد: آقای مقدمی طنز می‌نویسد یعنی انتقادی تلخ و گزنده را با زبانی شیرین وکنایی بیان می‌کند که موجب انبساط خاطر مخاطب می‌شود اما نظر شخصی بنده این است که می‌توانستند با ادامه دادن برخی شوخی‌ها خنده بیشتری از مخاطب بگیرند، اما نویسنده برخی شوخی‌ها را ساده برگزار کرده است که شاید به این دلیل باشد که هدف او خندادن نیست و به تبسم اکتفا می‌کند.

مسعود مرعشی همچنین درباره انتخاب سوژه‌ها در کتاب باقی قضایا گفت: سوژه‌ها خوب انتخاب شدند البته برخی سوژه‌ها تکراری است و از آقای مقدمی به عنوان یک طنز نویس جوان این توقع می‌رود که زایش و آفرینش جدیدی داشته باشند و از زاویه  دیگری به سوژه نگاه کند. گاهی احساس می‌شود که نویسنده سن زیادی دارد که از یک بعد نقطه قوت است اما طبق زمانه و به روز پیش رفتن هم باعث رخ دادن اتفاقات خوبی در اثر می‌شود.

وی با اشاره به نثر شیرین باقی قضایا افزود: کل کتاب نثر روانی دارد و این برای مخاطب جالب است و او را همراه می‌کند اما گاهی احساس می‌کنیم خنده کم می‌شود. البته طبق تعریف آقای زرویی لازم نیست مخاطب قهقهه بزند اما در هر صورت برای مخاطب جذاب‌تر خواهد بود که وقتی شما سوژه جدیدی را ارائه نمی‌دهید لااقل از یک زاویه جدید به مطلب نگاه کنید.

این نویسنده و منتقد به کار بردن دیالوگ‌های رایج بین عامه مردم را از نقاط مثبت کتاب ارزیابی کرد و گفت: مشخص است که نویسنده رابطه خوبی با جامعه دارد اما احساس می‌کنم کودکی خود را نوشته و مطالب او برای کودک امروز نیست. البته برخی بخش‌های کتاب بسیار جذاب است و نیش و نوش توأم شده و متن را بسیار جالب کرده است.

عبدالله مقدمی نویسنده کتاب با اشاره به تعریف ابوالفضل زرویی نصرآباد از طنز گفت: هر مطلبی  را که بخوانیم و دلمان خنک و انبساط درونی حاصل شود، طنز در آن اتفاق افتاده است. البته خیلی هم باید و نبایدی وجود ندارد که مطلبی باید بخنداند یا نخنداند. در کل سبک نوشته‌های من طوری نیست که اگر در جمعی خوانده شود طوفانی به پا کند و مخاطب را بسیار بخنداند و این شوخی نکردن‌های من گاهی هم ممکن است اثر را از طنز دور کند.


وی در ادامه افزود: یکی از ویژگی‌های نثر من پرداختن به صحبت‌های عامیانه است و علاقه‌مندی زیادی نیز به پرداختن به ضرب المثل‌ها دارم. زبان برخی از طنز‌ها نیز قجری است. من قبل از اینکه با طنزهایی به سبک قجری آشنا شوم با خود این سبک نگارش به دلیل علاقه‌ام به تاریخ قاجار به ویژه مشروطه آشنا بودم.


نظر بگذارید

نام و نام خانوادگی:
پست الکترونیکی (email):
وب سایت:
* متن نظر: