تاريخ انتشار: 17 مهر 1391 ساعت 14:31

در هشتمین دورهمی طنازان مطرح شد؛

طنزپردازان از چاپ آثار یکدیگر حمایت کنند

هشتمین گردهمایی طنزپردازان عصر پنج شنبه، 13مهر ماه، با حضور ابوالفضل زرویی نصرآباد، محمد سادات اخوی، ناصر فیض، امید مهدی‌نژاد، مهدی استاد احمد، نسیم عرب امیری و جمعی دیگری از طنزپردازان برگزار شد.


بنابر این گزارش، در ابتدای گردهمایی، طنز«چای شیرین» به کارگردانی رحیم بهبودی‌فر، نویسندگی رضا رفیع و تهیه کنندگی شهرام شکیبا پخش شد و در ادامه سید عباس سجادی ضمن عذرخواهی از کسانی که دیر کردند و باعث شدند جلسه با یک ساعت تاخیر آغاز شود از طنزپردازان خواست به نوبت اخبار تازه خود را درباره طنز بیان کنند.


اسماعیل امینی از راه اندازی شبکه رادیویی لبخند خبر داد و گفت: این کار به همت معاونت صدا انجام می‌شود و قرار است به صورت تخصصی به طنز بپردازد.


وی در ادامه با نقد بی‌تفاوتی و کرختی افراد نسبت به چاپ کتاب‌های جدید اظهار کرد: زمانی که ما نوجوان بودیم انتشار کتاب آنقدر خبر مهمی بود که ما هم در مدرسه متوجه آن می‌شدیم اما امروزه انگار نوعی بی‌حسی فرهنگی رخ داده و حتی با چاپ مهمترین کتاب‌ها هم هیچ اتفاق خاصی در اخبار نمی‌افتد؛ نه تنها در بین عموم بلکه در بین خواص هم رخ داد خاصی مشاهده نمی‌شود.


این طنزپرداز تصریح کرد: در مقابل خبرهای زرد و جنجالی به شدت مورد استقبال همگان قرار می‌گیرد و این به ضرر فرهنگ است. بعد از فوت عمران صلاحی چهار کتاب از او منتشر شد اما تعداد کمی در جلسات نقد کتاب او شرکت کردند. به نظر می‌رسد اصل و متن فرهنگ به اندازه حواشی آن جاذبه ندارد و از هر کالای فرهنگی نوع مبتذل و نازل آن معروف می‌شود.


وی تاکید کرد: همه ما در رسانه‌های مختلفی کار می‌کنیم و می‌توانیم درباره کتاب‌هایی که چاپ و منتشر می‌شوند حرف بزنیم و نقد کنیم تا جریان سازی شود. این کار صورت نمی‌گیرد در حالی که آن عده‌ای که کتاب‌های نه چندان مرغوب تولید می‌کنند به شدت پشتیبان همدیگر هستند و کتابهای همدیگر را تبلیغ می‌کنند.


سید عباس سجادی در همین راستا گفت: شعر در صدا و سیما جایگاهی ندارد و بعد از برنامه‌ای که من در شبکه دو اجرا کردم، برنامه دیگری به شعر نمی‌پردازد. از سال 57 به این سو نیز هیچکدام از کنفرانس‌ها فرهنگی نبود چون هیچ یک از دغدغه‌ها فرهنگی نیست. صدا و سیما نیز با تمام ادعاهای خود دغدغه فرهنگ را ندارد. البته باید به طبع مردم هم توجه کرد که کارهای عام را می‌پسندند.


رضا احسان پور از برگزاری شب شعر «خنداخند» و رونمایی کتاب نصفهان خبر داد و عبدالله مقدمی نیز پیرو صحبت‌های امینی گفت: موج زرد همیشه بوده و نمی‌توان برای آن کاری کرد اما می‌توان مخاطب را از موج زرد به این سمت هدایت کرد. ما طنزنویسان برای نوشتن درباره کتاب همدیگر تنبل هستیم. البته نقد نوشتن را هم یاد نگرفتیم. در انجمن‌های شعر معمولا پس از خوانش، شعرها نقد می‌شوند و این نقد، گوش و هوش  افراد را تیز می‌کند و آن‌ها بعدا می‌توانند به راحتی درباره کتاب‌های شعر بنویسند اما در طنز معمولا این اتفاق نمی‌افتد.


علیرضا لبش نیز با تایید این نکته که طنزپردازان خیلی نقد کتاب نمی‌نویسند، افزود: شاید یک علت ننوشتن نقد این است که جایی برای انتشار آن وجود ندارد. البته قرار بود ماهنامه پژوهشی منتشر شود و فضا برای نقد به وجود بیاید که نشد. ولی این پتانسیل وجود دارد و بچه‌ها دوست دارند نقد بنویسند اما این مسئله هیچ بانی ندارد.


مهدی استاد احمد خیلی کوتاه گفت: در قدم اول کسی را که اثر طنزی چاپ می‌کند کمتر اذیت کنیم و در قدم دوم تبلیغ کتاب او را بکنیم.


ناصر فیض نیز این اشکال را از خود طنزپردازان دانست و گفت: وقتی کسی مجموعه شعری در می‌آورد و موفق است خود ما به جای اینکه او را تشویق کنیم مجموعه ار زیر سوال می‌بریم. حاضر هم نیستیم اخبار یکدیگر را پوشش دهیم با این اوصاف دیگران چطور می‌خواهند اثر آن فرد را ببینند.
وی با تصریح این نکته که طنزپردازان از همدیگر حمایت نمی کنند و نقد سازنده ندارند: گفت ما جلسات نقد کتاب داریم اما خودمان حاضر نیستیم در این جلسات شرکت کنیم چون به محض اینکه رسانه‌ای گرفتیم و جایگاهی یافتیم گمان می‌کنیم همه چیز تمام شد. اگر ضعف را در خودمان حل نکنیم اتفاق خاصی نخواهد افتاد.


 سجادی نیز در ادامه تصریح کرد: ما چرا تنها از کارهای ضعیف و بازاری انتقاد می‌کنیم و از این افراد برای نقد شدن، دعوت نمی‌کنیم و به موجی که راه اوفتاد بی‌توجهی هستیم(؟)  در حالی که وقتی اثری منتشر می‌شود یعنی خود را معرفی می کند و آماده نقد است.


سادات اخوی؛ مجری تلویزیون هم گفت: من به سهم خودم کارهای طنزنویسان را معرفی کردم و در برنامه هرچه از دوستان داشتم خواندم و به این بهانه کتاب‌هایشان را هم معرفی کردم. اما در کل ما عادت داریم نه کتاب همدیگر را بخوانیم و نه فیلم همدیگر را ببینیم. فکر می‌کنیم اگر کسی کاری منتشر کند جای ما را می‌گیرد. پیشنهاد می‌کنم دفتر طنز اخبار کتاب‌ها و جلسات نقد را با پیامک منتشر کند. چراکه در حال حاضر عرصه طنز چندان باز نیست و تریبون ندارد و حوزه هنری اولین جایی است که می‌تواند این تریبون را ایجاد کند.


وی افزود: طنزپردازن باید برای نگه داشتن طنز کمی فداکاری کنند و گاهی وقتها پیش مرگی‌هایی هم لازم است. یا وقت نمی‌گذاریم یا فکر می‌کنیم چنین کاری لازم نیست یا با هم مشکل داریم. در صورتی که باید به همدیگر سوخت برسانیم تا ستون و صفحه طنزی که داریم بماند.


ابولفضل زرویی نصر آباد کرختی فرهنگی را مسئله‌ای تازه و تنها مختص به عرصه طنز ندانست و گفت: متاسفانه من هم این حس را دارم که کرختی فرهنگی وجود دارد ولی تنها یک قسمت آن را به حساب تنگ چشمی می‌گذارم اما یک قسمت را می‌گذارم به حساب «که چی؟» معروف! ما می‌گوییم به جلسه نقد کتاب برویم که چه بشود(؟) هرچند که حضور ما برای نویسنده مفید است.


وی افزود: یک قسمت هم به خاطر زمانه‌ای است که در آن زندگی می‌کنیم. زمانه‌ای که آنقدر فضاهای کارکردن زیاد شده که تمام وقت آدم برای انجام کارهای مختلف گرفته می‌شود. وقتی که ما پشت کامپیوتر می‌نشینیم اگر نصف روز هم بگذرد احساس تنهایی و گذر زمان نمی‌کنیم. در واقع خلوت ما طوری شده که وقت خالی ما پاسخ گوی آن نیست و اگر برای انجام کارهای شخصی خودمان بیست و چهار ساعت وقت داشته باشیم بازهم وقت کم می‌آوریم.  


این استاد عرصه طنزنویسی ادامه داد: این را هم باید بپذیریم که حتی سعدی هم زمانی که بوستان را می‌نویسد، نشان می‌دهد که در آن دوره چنان لطفی نمی‌بیند و برای همین گلستان را می‌نویسد. شاید باید بگذرایم آن که غربال بدست دارد آثار ماندگار را از غیر ماندگار سرند کند.  


در ادامه جلسه، زرویی نصرآباد درباره ساخت سی‌دی‌های صوتی و تصویری آثار طنزپردازان نیز اظهار کرد: آقای اسفندیاری مدیر آوای باربد پیگیرکار شدند و آقای اقدایی به عنوان تهیه کننده، برای تولید این کار رغبت نشان دادند. به این نتیجه رسیدیم که با یک قرارداد منسجم کار شروع شود و با توجه به اینکه اغلب مردم می‌توانند از کارهای صوتی بهره بیشتری ببرند، شیوه ارائه صوتی باشد و لوح‌های تصویری هم به صورت یک کار مجزا جمع آوری شود.


وی ادامه داد: دوستان شاعر مجموعه کارهایی را که تصور می‌کنند قابلیت ارائه دارد، گردآوری کنند تا شورا آن‌ها را بازبینی کند و کارهای تصویری و صوتی مشخص شود. یک بخش از کارهای صوتی هم می‌تواند در برنامه‌هایی مانند در حلقه رندان با یک پشت زمینه مناسب خوانده شود. اما قسمت وسیع‌تر کار مجموعه‌های صوتی است و برای جلوگیری از پراکندگی کارهای دوستان، قرار شد تمام شعرهای هر فرد در یک لوح جمع آوری شود.


وی اظهار کرد: این کار جدید است و خود دوستان هم می‌توانند در بازاریابی و ارائه کارها مشارکت کنند. این کار نفع مالی برای منتشر کنند ندارد و فقط می‌خواهد خرج تولید بعدی در بیاید از همین رو بر حسب دقیقه به دوستان حق شعر خوانی داده می‌شود.


مهدی فرج الهی نیز گفت: برخی از آثار طنز پردازان این قابلیت را دارد که آهنگ‌سازی شود و یک خواننده آن را بخواند. در صورتی که این اتفاق بیفتد حتما با اقبال بیشتری از سوی مخاطبان مواجه می‌شویم.


سادات اخوی هم پیشنهاد داد تمام کارها را یک صدا بخواند و اظهار کرد: بهتر است از یک صدای قشنگ و با شیطنت برای خواندن شعرها استفاده شود تا بازار عرضه بهتر شود؛ صدایی که تازه کشف شده و مشهور نیست ولی خاص است و بازی دارد.


زرویی نیز با تایید این نکته که صدای گوینده حرفه‌ای کیفیت کار را بهتر می‌کند در ادامه جلسه از بهبودی‌فر خواست تا درباره اثر چای شیرین خود صحبت کند.


رحیم بهبودی‌فر، چای شیرین را یک نمونه کار دانست که سال 84 به سفارش آقای نیرومند در دو قسمت ساخته شده و ادامه داد: قسمت اول درباره موبایل بود و دومی، گرانی میوه. در این شکل تلاش کردم شیوه اجرا و زبان متفاوت باشد و خیلی دنبال گرفتن خنده از مخاطب نبودم.


زوریی با اشاره به اینکه برخی کارهای بهبودی‌فر این قابلیت را دارد که حتی تبدیل به تکیه کلام شود، گفت: اصرار بر بی نمک بودن و فاصله گرفتن از لودگی دو معقوله جداست و این کار نسبت به کارهای دیگر بی‌نمک بود. چراکه اگر فیلمی بسازی که از همان ابتدا لو برود دیگر هر تلاشی هم بکنی دیگر نجات پیدا نمی کند و فیلم سوخته است. در کار طنز نیز حتی اگر در قالب هم دست نویسنده رو شود، دیگر نباید آن قالب را ادامه داد.


بهبودی‌فر نیز اظهار کرد: ریسک پذیری من بالاست و بی‌محابا به سمت تجربه اشکال مختلف نمایشی می‌روم و فکر می‌کنم مقوله نمایش پیچیده و مبتنی بر موارد زیادی است. چه بسا اگر این کار را در شرایط بهتری می‌دیدیم که به صورت منسجم پخش می‌شد و افراد در شرایط روحی بهتری آن را تماشا می‌کردند بهتردیده می‌شد. در هر صورت من چای شیرین را صرف یک تجربه ساختم.


نظر بگذارید

نام و نام خانوادگی:
پست الکترونیکی (email):
وب سایت:
* متن نظر: