تاريخ انتشار: 25 مهر 1391 ساعت 18:27

اسماعیل امینی در نشست نقد «لبخند غیرمجاز»:

زمانه کتاب نیست، زمانه غوغا است


نشست نقد و برسی کتاب "لبخند غیرمجاز" اسماعیل امینی با حضور رضا ساکی در حوزه هنری برگزار شد.

اسماعیل امینی در آغاز این نشست با بیان این که انسجام موضوعی در جمع آوری و نگارش کتاب لبخند غیرمجاز برایم حائز اهمیت نبود، اظهار کرد: از میان تعداد بسیاری از آثارم این آثار را گلچین کرده ام و البته معنیش این نیست که این ها بهترین آثارم است.

وی طنز را نقطه مقابل فریب عنوان کرد و گفت: در تبلیغات سیاسی یا اقتصادی آن چیزی که موجود است، همان چیزی است که مطلوب است و طنز می خواهد بگوید چیزی که ادعا می کنی نیستی و شرایط مطلوب را نشان دهد که البته این کار را با زبان خوب و به زیبایی بیان می کند.

امینی ادامه داد: قصد داشتم در کتاب لبخند غیرمجاز جدیت طنز و نیاز انسان به طنز را نشان دهم ، جدیت طنز خوش خیالی و توهم را بر هم می زند و عاقلانه نگاه کردن را جایگزین می کند.

این نویسنده و طنزپرداز با بیان این که غایت طنز نویس ایجاد خنده نیست، خاطرنشان کرد: طنز نباید عبوس باشد، بلکه باید از خنده برای انتقاد استفاده کند و البته نوع این انتقاد نیز مهم است و پوشیدگی، کنایه و ملایمت، گریز از سانسور نیست، بلکه ابزار هنر است.

وی گفت: در هر دوره ایی که کمی فضا برای طنز نویسی و انتقاد باز شده، برخی با نگارش مطالب تند و اهانت آمیز سعی در مطرح کردن خود کرده اند و تصور می کنند به خاطر استقبال مخاطب خیلی هنرمند هستند.

رضا ساکی ـ نویسنده و طنزپرداز ـ نیز با اشاره به این که کتاب لبخند غیرمجاز اثری عجیب است، گفت: این کتاب در نگاه اول همچون داستان های کودکانه از زبان حیوانات  ساده به نظر می آید، در حالی که فرم و بیان محتوی در طنزنویسی مهم است و به طور مثال امینی در کتابش از قالب های سنتی داستان استفاده می کند تا بگوید در اداره سانسور چه خبر است.

وی افزود: در دیگر داستان های کتاب به خصوص داستان هایی که از زبان حیوانات بیان می شود، بدیهیاتی چیده می شود که در انتها به مخاطب بگوید جامعه، همان جامعه گذشته است و چیزی تغییر نکرده است.
این طنزپرداز با بیان این که کتاب لبخند غیرمجاز را نباید ساده خواند، عنوان کرد: لبخند غیرمجاز مانند فرش ابریشمی است که باید از نزدیک دیدش تا به کیفیت و محتویش پی ببریم.

وی گفت: نقد در طنز باید در پوشش ارائه شود، بسیاری از آثار ابراهیم نبوی الان دیگر خواندنی نیست، چرا که در کنار نقد قابلیت سرگرمی ندارد و ما به آن نمی خندیم و تنها یک متن خشک سیاسی است.
همچنین امینی با بیان این که در برخی آثار طنز ممکن است داستان و خط روایی محملی برای ارائه موضوع اصلی باشد، اظهار کرد: اثر خوب طنز آن است که وقتی خوانده می شود موضوع مطرح شده اش پنهان باشد.

او با تاکید بر این که طنزنویس نباید عقده ها و ناراحتی های درونی خود را در اثرش بیان کند، گفت: نوشته نباید به گونه ایی باشد که عقده های فروخفته ایی که در دل هست، با خواندنش تشفی پیدا کند، برخی از کسانی که طنز می نویسند همین کار را می کنند و سوار موج بلاهت می شوند.

ساکی نیز با اشاره به این که بهتر بود برخی از داستان ها در این مجموعه آورده نمی شد، گفت: اگر برخی از داستان ها از این مجموعه پاک می شد همگنی بیشتری در کتاب به وجود می آمد و از لحاظ محتوی آثار باید با دقت بیشتری در کنار هم قرار می گرفت.

امینی نیز درباره انتقاد رضا ساکی گفت: نظر من این است که اگر کتابی چاپ نشود بهتر است، چرا که زمانه ، زمانه کتاب نیست بلکه زمانه غوغا است.

وی افزود: معیار این است که اندیشه ها چهارچوب داشته باشد و اندیشه من برای خودم چهارچوب دارد. متاسفانه باب شده که آدم های زیبا مطلوب حساب می شوند که این مساله درست نیست و در این مجموعه هم چیزی که مهم است چهارچوب اندیشه است.

لازم به ذکر است اجرای این نشست بر عهده مهدی فرج الهی بود و افرادی همچون جواد محقق، علی داوودی، علیرضا لبش در این مراسم حضور داشتند.


نظر بگذارید

نام و نام خانوادگی:
پست الکترونیکی (email):
وب سایت:
* متن نظر: